Dzień Dziwaka obchodzony jest 7 stycznia. Święto zostało zapoczątkowane przez Philipa Zimbardo, profesora psychologii społecznej na Uniwersytecie Stanforda. Początkowo miało formę eksperymentu naukowego, którego celem było obserwowanie zachowań społecznych w sytuacji łamania codziennych konwenansów.
Zimbardo zachęcał studentów do zakładania nietypowych strojów i podejmowania absurdalnych działań na terenie uczelni. Sam również brał udział w wydarzeniu, obserwując reakcje otoczenia i uczestników.
Według Słownika języka polskiego „dziwak” to osoba o nietypowych gustach i niekonwencjonalnych zachowaniach. W praktyce oznacza to, że każdy, kto ma swoje przyzwyczajenia, zainteresowania czy sposób bycia odbiegający od ogólnie przyjętych schematów, może zostać uznany za dziwaka. Ponieważ nie ma dwóch identycznych osób, można stwierdzić, że wszyscy jesteśmy dziwakami – w różnym stopniu i na różne sposoby.
Dzień Dziwaka nie jest jedynym świętem poświęconym ekscentryczności. Podobne inicjatywy to m.in. Dzień Cudownych Dziwaków obchodzony 9 września oraz Narodowy Dzień Dziwaków, który w zależności od kraju przypada w różnych terminach.
Święto przypomina, że odmienność jest naturalną cechą społeczeństwa, a indywidualność nie stanowi wyjątku, lecz codzienność.
